donderdag 17 maart 2011

DE NIEUWE GOD IS ER

"God zei: ga naar België, want daar is het héél erg"

woensdag 16 maart 2011 om 06u38

Terwijl de Katholieke Kerk schapen verliest, lopen de evangelische gebedshuizen vol. "Ik besefte waarom God mij hierheen gestuurd had. Satan was in België."

© Saskia Vanderstichele uit KNACK.BE http://knack.rnews.be/nl/actualiteit/nieuws/belgie

En daar is God weer. Aan een verschroeiend tempo vermenigvuldigen het aantal kerken zich in dit land: alleen staan er deze keer veelal zwarte missionarissen van de Evangelische Kerk vooraan.

Groot nieuws van hierboven. Niet dat hij het aan de grote klok hangt, maar God is dezer dagen bezig aan een comeback. Terwijl er krantenbijlages gevuld worden over lege kerken, voltrekt er zich in alle stilte een nieuwe christelijke revolutie. In België zijn er vandaag zowat 800 Evangelische Kerken, meer dan een verdubbeling tegenover dertien jaar geleden. Vooral in de arme wijken van de grote steden vermenigvuldigen ze zich alsof het niets is: in Brussel zijn er al meer dan 300, in Antwerpen 112. Vijf jaar geleden waren er nog maar 65 in de Sinjorenstad.

Eigenlijk is ons succes heel gemakkelijk te verklaren, zegt John van der Dussen, secretaris van de Federale Synode van Protestantse en Evangelische Kerken in België. ‘Ik denk dat veel mensen de visie van de Katholieke Kerk wat achterhaald vinden. Vroeger was wat de pastoor zei wet. Maar vandaag voelen mensen dat er iets niet klopt. Celibataire priesters die bijvoorbeeld over het huwelijk of seks praten: dat is niet geloofwaardig. Maar daarom zijn de Grote Vragen natuurlijk nog niet verdwenen. Alleen zoeken mensen vandaag hun antwoorden elders: sommigen in new age, anderen dan weer in de technologie of bij ons. We baseren ons helemaal op de Bijbel. Dat is het grote verschil met de Katholieke Kerk. Daar bestaat er ook een traditie waarop de Bijbel uitgelegd wordt. Vandaar dat er in de Evangelische Kerken bijvoorbeeld geen biecht of celibaat bestaat. Net zomin als er een centraal gezag als het Vaticaan bestaat waar alles beslist wordt.’

De Evangelische Kerken rukken niet alleen in België op. In Latijns Amerika en Afrika groeien ze aan een verschroeiend tempo: vandaag zijn er meer dan een half miljard Evangelische Christenen. En er komen er elke dag bij, het is de snelst groeiende godsdienst op aarde.

Ideale voedingsbodem

Het heeft vooral te maken met de verstedelijking, zegt professor vergelijkende cultuurwetenschap Rik Pinxten van de UGent. ‘In de Derde Wereld groeien de steden elke dag. Die nieuwe sloppenwijken zijn voor die Evangelische Kerken de ideale voedingsbodem. Ze spiegelen mensen een nieuw leven voor, helpen hen een netwerk op te bouwen. Eigenlijk hebben ze ook iets wereldlijks: zeker in Afrika en Latijns-Amerika hebben ze ook een invloed op de politiek. In tegenstelling tot de Katholieke Kerk en de Islam, die dat met lede ogen gade slaan.’

Hier hebben ze die invloed op de politiek niet, zegt de professor. Nog niet. ‘Ze zouden wel willen. In tegenstelling tot Latijns Amerika, hebben wij een oude bevolking. We zijn een moe continent: hier pakt dat niet zo gemakkelijk. Neemt niet weg dat ze zich, naast op migranten, ook op Belgen richten. Hoe meer armen er in onze steden zullen bijkomen, hoe meer succes ze wellicht zullen krijgen. Veel van onze eigen instituten zijn vooral bezig met hun eigen structuren. Terwijl zij zich voor iedereen open stellen. Heel wat taboes zijn ook verdwenen. In de Evangelische Kerk is het bijvoorbeeld geen schande meer om rijk te worden of om een goed leven te hebben.’

Daarnaast spelen ze ook in op een zeker wij-gevoel, zegt de professor. ‘De vorige paus Johannes-Paulus II heeft dat ook in de katholieke kerk terug proberen in te voeren. Naar het voorbeeld van de grote pelgrimages uit zijn jeugd is hij begonnen met de Wereldjongerendagen. Gedeeltelijk is dat ook een succes: er komt veel volk naar die Wereldjongerendagen, maar na afloop halen ze wel tonnen condooms op. Veel jongeren zien dat gewoon als een popfestival waar ze een goede tijd beleven. Maar daar houdt het op. Dàt is het verschil met de Evangelische kerken.’

dinsdag 8 maart 2011

HET NIEUWE EGYPTE

Vrouwenmars voor gelijkheid mondt uit in geweld in Egypte
08/03/11, 21u07
© afp

Een manifestatie op het Tahrirplein in Caïro ter gelegenheid van de Internationale Vrouwendag is uitgemond in geweld, toen enkele honderden vrouwen overstemd werden door evenveel boze mannen die protesteerden tegen gelijke rechten. "Weg met de vrouwen" scandeerden verscheidene mannen.
De vrouwen manifesteerden voor gelijkheid en voor een grotere rol voor vrouwen in de politiek. Het leger vuurde waarschuwingsschoten in de lucht af om mannen uiteen te drijven die met elkaar op de vuist gingen, terwijl enkele honderden vrouwen midden in het geweld vastzaten.

In het centrum van Caïro werd ook betoogd door ruim duizend christenen, terwijl andere christenen een stedelijke autoweg blokkeerden uit protest tegen religieus geweld. De betogers kwamen voor het gebouw van de radio en de televisie bijeen, waar de voorbije dagen al manifestaties van koptische christenen plaatsvonden na religieus geweld waarbij twee mensen het leven lieten en een kerk ten zuiden van Kaïro in brand werd gestoken.

Een Egyptisch strafhof bevestigde ondertussen de beslissing van de Egyptische autoriteiten om het vermogen van de verdreven president Hosni Moebarak en zijn familie te bevriezen, meldde het staatspersbureau Mena.

Voorts meldde Mena dat de Soedanese president Omar el-Bachir in Caïro de militaire leiding van Egypte ontmoette. Het was het eerste bezoek van een Arabisch staatshoofd aan Caïro sinds de val van Moebarak. Bachir, tegen wie een arrestatiebevel loopt van het Internationale Strafhof, praatte met maarschalk Hoessein Tantaoui over "de versterking van de politieke en economische relaties tussen de twee landen en de ontwikkeling in de regio". (belga/kve)